Makkelijk leven van Herman Koch is het boekenweekgeschenk van 2017. Ik heb jullie eerder beloofd hier een recensie over te schrijven en had eigenlijk gehoopt deze wat eerder te publiceren, maar ik liep iets vertraging op. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind en waarom de recensie op zich heeft laten wachten.

De flaptekst

“Tom Sanders is een gevierd schrijver van zelfhulpboeken en hij leidt een gelukkig leven met Julia en twee volwassen zonen, van wie de jongste, Stefan, zijn oogappel is. Tijdens een verjaardagsfeestje voor Julia staat hun schoondochter Hanna – op wie Tom en Julia niet dol zijn – opeens voor de deur. Snikkend vertelt ze dat ze door Stefan is geslagen en dat dat niet de eerste keer is. Moet Tom zijn lievelingszoon Stefan aanspreken op zijn gedrag? Of loont het misschien meer om de adviezen uit zijn zelfhulpboeken in praktijk te brengen, zoals zijn bekende richtlijn ‘Probeer problemen niet altijd op te lossen door eraan te denken; vaak worden ze eerder opgelost door er niet aan te denken’? Makkelijk leven laat zien hoe een man die met zijn levensinzichten zo succesvol is opeens alle zeilen bij moet zetten om de problemen in zijn eigen leven het hoofd te bieden.”

Mijn eerste indruk

Vorig jaar is het boekenweekgeschenk mij goed bevallen en ik vind Herman Koch een fijne schrijver. Ik kan dus oprecht zeggen dat ik enorm nieuwsgierig was naar Makkelijk leven van Herman Koch. Helaas moet ik bekennen dat het al bij de eerste pagina’s mis ging. Ik miste samenhang in het verhaal en de hoofdpersoon in het boek irriteerde me vanaf het eerste moment. Ik heb het boek daarom meerdere keren weggelegd tot ik besloot dat hij toch echt een keer uit moest. Geen goed begin zullen we maar zeggen.

Het verhaal

Tom is een zelfhulpboeken-goeroe, een wereldwijd succes met meer dan 40 miljoen exemplaren verkocht. Na een inleiding waarin de hoofdpersonage ons nog vertelt hoe gewoon hij is gebleven (niet vreemd denkt de lezer, want deze saaie zeikerd kan simpelweg niet opgewonden raken) gaat het verhaal van start als zijn ongeliefde schoondochter aangeslagen én geslagen voor de deur staat. Tom belooft met zijn zoon te gaan praten. Al snel wordt duidelijk dat Tom, ondanks het schrijven van zelfhulpboeken, nogal tekort schiet in (zelf)hulp en handvatten bieden om het leven zo makkelijk en goed mogelijk te (be)leven.

Wat ik ervan vond

Jeetje, wat een drama! Het verhaal is enorm saai en nogal cliché te noemen. Ik mis diepgang in het verhaal en er wordt van de hak op de tak gegaan. Op de laatste tien pagina’s van Makkelijk leven, probeert Koch er nog een mooi einde aan te breien, maar zelfs dit kon mijn interesse niet wekken. Ik heb van begin tot eind op een goede clou zitten wachten.

De personages

De hoofdpersoon Tom is enorm irritant. Hij vind zichzelf, als befaamd schrijven van zelfhulpboeken, helemaal de man. Persoonlijk vond ik hem alles behalve sympathiek. Daarnaast leken de beslissingen die hij nam, niet reëel. Eigenlijk is het gewoon een laf ventje.

De conclusie van Makkelijk leven van Herman Koch

Makkelijk leven is naar mijn mening te makkelijk geschreven en ik twijfel of ik de inhoud van het boek heb gemist of dat die er gewoonweg niet was. Dit is de eerste keer dat ik een boek met 1 kop koffie beoordeel. Heb je dit boek nog niet gelezen? Dan heb je gelukkig niets gemist.

Beoordeling

Shopaholic zegt ja, Becky gaat trouwen is het derde boek in de Shopaholic!-reeks van Sophie Kinsella. Eerder deze maand heb ik de eerste twee delen van Shopaholic! gelezen en dit mij enorm goed bevallen. Lees in deze recensie of dit derde deel mij net zo blij maakt.

De flaptekst

“Deel 3 van de fantastisch leuke Shopaholic-reeks. Becky gaat trouwen! Becky Bloomwood gaat trouwen. Maar dat wordt een hele heisa. Met de jurk! De cadeaus! De gasten! En natuurlijk ook de moeder en de schoonmoeder…”

Eerste indruk

Die titel, wat een verschrikking! Het voelt bijna als “hier heb je de cover met titel, het boek lezen is niet nodig.”  En dat vind ik meer dan slecht! Een titel moet je nieuwsgierig maken, een tipje van de sluier weggeven, maar vooral geen spoilers! Daarnaast vind ik de cover ook nog eens oerlelijk! Gelukkig start het verhaal wel weer net zo grappig als de eerdere delen, dit verzacht de pijn… O, trouwens! die flaptekst? Laten we eerlijk zijn, dat is ook niks! Ik ging bijna twijfelen of ik de flaptekst wel in de recensie zou plaatsen. Ik hoop maar dat de uitgeverij hier op aangesproken is.

Het verhaal

Nu Becky en Luke helemaal gewend zijn aan wonen in New York, is het tijd voor een volgende stap in hun leven. Niet alleen zij zijn toe aan een nieuwe stap! Ook Suze, de beste vriendin van Becky, gaat met haar vriend trouwen! Een hele gebeurtenis voor Becky en ze is dan ook enorm zenuwachtig! Eindelijk mag ze weer even terug naar Engeland om dit feest bij te wonen en zal ze iedereen weer zien. Het is een prachtige dag waar Becky en alle anderen hun geluk niet op kunnen. Als Luke dan ook nog een huwelijksaanzoek doet, is Becky door het dolle heen! Natuurlijk zorgt dit aankomende huwelijk voor de nodige rompslomp en maken haar moeder en schoonmoeder het er allemaal niet makkelijker op. Krijgt Becky het huwelijk waar ze altijd van droomt of wordt het een enorme flop en hebben stress en kopzorgen de overhand?

Wat ik ervan vond

Laten we eerlijk zijn, slecht is het boek zeker niet! Maar zo goed als de eerste twee delen is het ook niet. Omdat de titel al verraad wat er gaat gebeuren, is het gewoon allemaal minder spannend. Becky zou zichzelf niet zijn, als ze zichzelf niet in de problemen brengt. Dit keer zijn het alleen niet steeds nieuwe problemen, maar is het telkens hetzelfde probleem waarbij Becky minimaal 200 bladzijdes lang geen enkele beslissing neemt. Het is dus enorm langdradig en zelfs wat irritant. Pas richting het einde van het boek is er ruimte voor meer humor en actie en gaat het verhaal vlotter. Dit is enorm zonde! Lieve Sophie Kinsella, dit kan absoluut beter!

De conclusie van Shopaholic zegt ja, Becky gaat trouwen

Shopaholic zegt ja, Becky gaat trouwen is ondanks dat Becky nu echt en volwassen leven krijgt niet zo leuk als de eerste twee delen. Het verhaal is langdradig, zit vol herhaling en Becky is niet de grappige Becky met een creatief oplossingsvermogen. Het is overduidelijk een verhaal waarbij Sophie Kinsella de personages meer bagage wil geven en karakters en levens verder wil laten groeien. Ik ben er niet zeker van of dit, ondanks dat het een logische keuze is, de juiste weg is. Ondanks dat ik dit boek minder goed vind, ben ik nog steeds verzot op Becky, Luke, hun familie en vrienden. Ik ben dan ook nieuwsgierig naar het volgende deel. Ik hoop van harte dat Sophie mij in dit nieuwe deel verrast! We zullen het zien.

Beoordeling